Tytuł: Crysis: Eskalacja
Autor: Gavin Smith
Rok wyd: 2013 (Insignis Media)
Gatunek: SF, Thriller, Fantastyka
Ilość stron: 304

"Walka o wolność w upadłym świecie postapokaliptycznego feudalizmu na Ziemi nękanej przez obcych"

Książka jest pomostem pomiędzy grami Crysis 2 oraz 3, serią opowiadań świata pogrążonego w totalnym chaosie, który jest podporządkowany wielkiej korporacji CELL. Korporacja nie jest jedynym zagrożeniem dla mieszkańców Ziemi. Pojawiło się nowe niebezpieczeństwo, rasa obcych - Cepidów. Przewyższająca swoją technologią i umiejętnościami każdego człowieka. W "Crysis: Eskalacja" poznajemy losy najbardziej znanych bohaterów Crysis, m.in. Proroka (Barnes), Psycho, Alcatraz i wielu innych. Akcja jest na porządku dziennym, walka również. Wplątani (nie zawsze z własnej woli) w bitwę z obcymi, postacie radzą sobie jak mogą, co dla nie wszystkich skończy się dobrze. Autor najbardziej skupił się na postaciach Proroka i Psycho, którzy co rusz umykają wrogowi. Zagięcia czasoprzestrzeni, które dzieją się w głowie Proroka są bardzo ciekawym elementem opowieści. Świat wykorzystywany przez CELL do swoich celów przedstawia wszystko co najgorsze w ludziach: zbudzone, negatywne ludzkie instynkty teraz mają czas by się ujawnić.

Ponieważ jest to zbiór kilku opowiadań, na pierwszy rzut oka nie związanych ze sobą fabułą, czytelnik może być całkowicie zagubiony. Później wszystko łączy się w jedno i można uznać, że wcześniej nie połączone puzzle tworzą wreszcie całość. Książki nie czyta się łatwo, nie znając chociażby fabuły z gier, czy przez to jest ona skazana na porażkę? Według mnie nie. Nie jest może pozycją obowiązkową dla fanów fantastyki czy SF, ale warto się w nią zagłębić, bo autor postarał się, by całą treść zrozumieć.

Kolejna odsłona postapokaliptycznej przyszłości może przerazić nie jedną osobę. Jeżeli miałabym wybierać, osobiście wybrałabym świat widziany oczami Cormac'a McCarthy' iego w "Drodze", choć ta wizja też do optymistycznych nie należała.

Jeżeli jesteś fanem gier typu Crysis lub Assassin's Creed to książka dla Ciebie.
Dla Gavina Smith'a mocna piątka za stworzenie powyżej wspomnianego pomostu obu gier.  Dlaczego nie wyższa ocena? Cała historia nie wzbudziła we mnie tak wielkiego entuzjazmu, może dlatego, że jestem kobietą, a to opowiadania typowo dla płci przeciwnej.

 Cykl nosi nazwę "Kontra". Będą w nim porównywane książki lub audiobooki do adaptacji filmowych. Jak sama nazwa wskazuje cykl będzie swojego rodzaju "walką" o to, co twórcom wyszło lepiej. Wiadomo, wielu z Was sądzi, że to właśnie książka zawsze jest lepsza od filmu, jednak spotykam się niejednokrotnie z tym, że ekranizacja przerasta moje oczekiwania i tym samym wygrywa z papierowym odpowiednikiem. Dlaczego dodaję do tego audiobooki? Ponieważ dzięki Audeo było mi dane wysłuchać pierwszego z nich, a była to "Droga", Cormaca McCarthy'ego. Zaczynajmy:)








Audiobook:
Wyd.: Wydawnictwo Literackie
Lektor: Krzysztof Gosztyła
Czas trwania: 9godz. 35min.

Cała opowieść usytuowana jest w niewiadomej przyszłości. Może to być tu, zaraz, za kilka miesięcy lub lat. Świat opanowała kompletna cisza i wdzierająca się w każdy zakamarek ciemność. Powoli gasną ostatnie promyki światła, a szarość dnia codziennego nie nastraja do wędrówki. Gdzieś pośród tego, co zostało po pięknej niegdyś planecie Ojciec i Syn wędrujący ku południu, zziębnięci i okuci w łachmany, pchający wózek pełen niezbędnych rzeczy, zbieranych po zgliszczach tamtego świata. Dziecko - obraz nędzy i rozpaczy, a Ojciec - jego jedyny opiekun, również nie w lepszym stanie od tego pierwszego. Nigdzie nie ma zwierząt, nie słychać też śpiewu ptaków, wszystkie wyginęły. Gdzieniegdzie, wręcz bardzo rzadko, słychać jęki ostatnich tchnień ludzkich, a trupy i ich truchła to widok powszedni. Można się tylko domyślać jak zginęli. Może umarli z głodu, a może zostali pożarci przez kanibali, których nie brakuje. Człowiek zdziczał, stał się gorszy niż zwierzę. Cel to przetrwać i "nieść w sobie ogień".
Krzysztof Gosztyła swym zaczarowanym głosem przedstawia nam obraz rodem z horroru. Pustkowia pokryte szarym pyłem, gdzie bezsilność ludzka jest tak wielka, jak głośne jest szczękanie zębami w trzydziestostopniowym mrozie, a głód nie pozwala racjonalnie myśleć. Nie poznamy tutaj żadnych imion przedstawionych postaci, są anonimowi, tak jak anonimowy mógłby być każdy z nas, w takiej sytuacji. Myślę, że to bardzo dobry zabieg ze strony autora "Drogi", dzięki temu możemy wczuć się bardziej w daną sytuację. Warto, słuchając audiobooka zwrócić uwagę na dobre wspomnienia jakie Ojciec zachował w swojej pamięci, bo to one właśnie ocieplają nam ziąb, jaki panuje w całej historii, ale nie tylko. Jest Chłopiec...jedyna miłość, która mu pozostała.
Na swojej drodze dzielni bohaterowie napotykają wiele niebezpieczeństw, choć trafiają się też momenty, w których przerażenie ustępuje nikłym chwilom radości.
Lektor "Drogi" zbudował swym głosem krainę pełną napięcia, zgrozy i wzruszenia. Rozczulająca do granic możliwości postać chłopca to skrząca iskra w opowieści McCarthy'ego. Rzadko mogę stwierdzić, że coś jest arcydziełem. Dla mnie takim właśnie jest "Droga" i bez wahania daję jej najwyższą ocenę.


Film:
Reżyseria: John Hillcoat
Data premiery: 3 września 2009
Czas trwania:1godz. 51min.

John Hillcoat wraz z scenarzystą Joe Penhall'im podjęli się niewyobrażalnie trudnego zadania. Jak przenieść na ekran tak wspaniałe dzieło, które zostało uhonorowane Nagrodą Pulitzera? Do tego zmieścić je jedynie w niepełnych dwóch godzinach?.
Jakiś rok temu miałam sposobność obejrzeć pierwsze dwadzieścia minut filmu. Pierwsze wrażenie? "nudny, wlecze się jak flaki z olejem". Postanowiłam go wyłączyć i przejrzeć coś bardziej "pełnego akcji". Po owym roku, dzięki audiobookowi dałam mu drugą szansę i nie pożałowałam. Mogę stwierdzić uczciwie, że ekranizacja jest bardzo dobrą adaptacją książki i tym samym audiobooka. Wszystkie najważniejsze aspekty i wątki są w niej zawarte. Reżyserowi udało się przedstawić coś, co w mojej wyobraźni wyglądało podobnie, a co rzadko się udaje innym reżyserom (jeżeli chodzi o przetransportowanie treści na duży ekran).
Tego, co zgadza się z pierwowzorem nie sposób opisać. Ale nie byłoby miodu bez łyżki dziegciu. Brakowało mi rozbudowania kilku niezbędnych wątków. UWAGA LEKKI SPOILER!. Na przykład historii dziejącej się na plaży i we wnętrzu łodzi. Spotkanie z bezdomnym także było ukazane w audiobooku zgoła inaczej.KONIEC SPOILERA. Czasami odnosiłam wrażenie, że poszczególne elementy były nieco poprzestawiane, co w moich oczach okazało się lekkim minusem. Na duże brawa zasługują odtwórcy głównych ról: wspaniale wybrany na Ojca Viggo Mortensen (Aragorn z "Władcy Pierścienia"), grający Chłopca o delikatnej urodzie, Kodi Smith Mc-Phee (Owen z "Pozwól mi wejść"), oraz Charlize Theron występująca w epizodycznej roli Matki, która notabene jest dosyć ważną postacią. Dwoje pierwszych powinno dostać Oscara za to co zrobili. Płacz Chłopca w większości momentów ściska serca i wypełnia oczy łzami, a trud Ojca oraz jego zmagania z samym sobą są godne podziwu.





Podsumowanie:
Zatem co według mnie jest lepsze? Kierując się osobistymi spostrzeżeniami, a także uczuciami, które mną targały, stwierdzam, że lepszy jest audiobook. Słuchając długiej opowieści, byłam bardziej przepełniona strachem, niż jak oglądałam film. Do tego doszły inne uczucia, potęgowane przez głos Krzysztofa Gosztyła, a najważniejszym z nich była nadzieja, że mimo tak wielkich tragedii jakie wydarzyły się w całej "Drodze", jest gdzieś światełko tunelu na lepsze jutro.

Tytuł: Grom lub w nowszych wydaniach Anioł Stróż
Autor: Dean Koontz
Rok wyd.: 1991 (Amber)
Gatunek: Horror, Thriller, Mystery
Ilość stron: 352


"Grom..uderza po raz pierwszy. Laura Shane przychodzi na świat. Odtąd potężne siły będą rządzić jej losem. Grom.. uderza po raz drugi, przynosząc ze sobą zniszczenie. Groza wdziera się coraz głębiej w jej życie. Tajemnicze fatum zamienia jej przeznaczenie. Grom.. uderza raz jeszcze, druzgocząc straszliwie dotychczasowy świat. Otwiera się przed nią nowe życie pełne niebezpieczeństw i nieznanej grozy. Ale to dopiero początek..."



Laura Shane jest niezwykle uzdolnioną pisarką, której powieści sprzedają się jak świeże bułeczki, dzięki czemu żyje w dostatku wraz ze swoim synkiem Chrisem oraz mężem Dannym. Jednak jej przeszłość to stek zawiłych zdarzeń i dziwnych zbiegów okoliczności. Za każdym razem gdy groziło jej niebezpieczeństwo, pojawiał się tajemniczy mężczyzna o niebieskich oczach i blond włosach, którego później miała w zwyczaju nazywać "Aniołem Stróżem", a grom towarzyszący ich spotkaniom, zwiastował jego przybycie. I tak od momentu narodzin, kiedy poprzez błąd lekarza mogła stracić zdrowie, przez uratowanie życia, przed przestępcą, w sklepie ojca, niezwykły przybysz pojawiał się wielokrotnie, nie ujawniając swojej prawdziwej tożsamości. Laura czuła się bezpieczna, wiedziała, że za każdym razem może liczyć na czyjąś pomoc, jednak po jakimś czasie, w jakimś stopniu zapomniała o swoim, cudownym wybawcy, aż do dnia, gdy po raz kolejny ją uratował. W tym samym czasie Laura zostaje pochłonięta w wir wydarzeń, które zmieniają jej życie w istne piekło, jest zmuszona do ciągłej ucieczki przed nieznanym, a przerażenie sieje zamęt w jej umyśle. Dowiaduje się rzeczy, o których nawet nie śniła. Jej przeznaczenie jest silnie powiązane z wydarzeniami z roku 1944, gdzie Hitler nadal ma nadzieję na wygranie II wojny światowej. Sama, żyjąc w latach osiemdziesiątych, nie może w to uwierzyć. Dowiedziawszy się prawdy, o tym, kim jest "Anioł Stróż" i jakie niebezpieczeństwo zagraża nie tylko jej, ale całej rodzinie, postanawia uciekać przed przeznaczeniem, które "walczy o przywrócenie kształtu, jakie miało posiadać". Wielki wehikuł czasu zaczyna zbierać śmiertelne żniwo bo obu stronach "barykady". Jak skończy się historia Laury? Czy będzie miała kolejną szansę na szczęśliwe życie?.

Niezaprzeczalnym jest fakt, że Dean Koontz potrafi w piękny sposób budować napięcie. Nie było chwili, w której odłożyłabym książkę na półkę z niesmakiem, wręcz czekałam, by przeczytać kolejne rozdziały i zobaczyć co będzie dalej. Akcja, która toczy się w dwóch rzeczywistościach jest przedstawiona w sposób zrozumiały, jednak nie od początku wyjaśniony, co sprawia, że czytelnik ma przed sobą swego rodzaju zagadkę do rozwiązania. Postacie występujące w "Gromie" są nakreślone w idealny sposób, nie jesteśmy wobec nich obojętni, jak to często zdarza się w innych powieściach. Zamiast na jednej z nich, skupiamy się na kilku, a każda ma swoją historię do przedstawienia. Podobał mi się motyw wplecenia wydarzeń z roku 1944, mających w książce bardzo duże znaczenie.  "Grom" jest jak układanka, której puzzle zostały porozrzucane, by później złączyć się w jedną całość.

Ciągła ciemność,  tunele pełne "dzikich" i mała społeczność, w której każdy ma rolę do spełnienia. Tylko takie życie zna piętnastoletnia Karo, która zawdzięcza swe niezwykłe imię karcie do gry i obrzędowi dostępnemu jedynie jej rówieśnikom. Pośród trzech "profesji" dostępnych w Enklawie, nastolatka wybiera zostanie Łowczynią, tym samym dbanie o bezpieczeństwo i pokarm dla członków wspólnoty.  Każdy Łowca ma swojego partnera do pomocy. Karo trafia się przystojny, ale jednocześnie tajemniczy Cień.Wkrótce wyrusza na swoje pierwsze polowanie i od początku nie może oprzeć się urokliwej aurze skrytego nastolatka. Razem trafiają na coś bardzo dziwnego. Krwiożercze zombie, które wydawało się być bezmózgimi bestiami stają się coraz bardziej inteligentni, a to wielki problem zagrażający nie tylko mieszkańcom Enklawy  lecz całej ludności zamieszkującej tunele. Starszyzna nie daje wiary pogłoskom i tym samym młodzi zostają wygnani. Jedynym ratunkiem dla nich jest wyjście na powierzchnię, ale czy na powierzchni cokolwiek istnieje?

Książka jest przedstawieniem kolejnej wersji postapokaliptycznej przyszłości. Głównym punktem jest rodzące się uczucie między dwojgiem głównych bohaterów, którzy aby przeżyć, muszą polegać tylko i wyłącznie na sobie nawzajem. Ich wyczulony instynkt i wysokie umiejętności w "skopywaniu tyłków" bardzo im w tym pomogą. Podobno "Enklawa" jest thrillerem dla fanów takich tytułów jak oczekiwane "Igrzyska śmierci", czy "Metro 2033". Żadnej z wyżej wymienionych książek nie czytałam, ale sądzę, że rzeczywiście może dorównywać im poziomem ( trochę tych recenzji na innych blogach się czytało:)). Nie mogę doczekać się kontynuacji, jednak nie wiadomo, czy ukaże się na polskich rynku wydawniczym. Szkoda by było zmarnować taki potencjał literacki. Co najważniejsze książkę czyta się lekko i szybko, nawet nie zorientujecie się, że to już koniec, a może początek nowej przygody?:)

Tytuł: Nie jestem seryjnym mordercą
Autor: Dan Wells
Rok wyd.: 2012 (Znak Emotikon)
Gatunek: Thriller
Ilość stron: 256


John Cleaver, piętnastolatek owładnięty manią wiedzy na temat seryjnych morderców, cierpi na zdiagnozowane antyspołeczne zaburzenia osobowości. Fascynuje go śmierć, rozkład ciała, wykazuje cechy młodego piromana oraz chęci znęcania się nad zwierzętami. Chodzi do terapeuty i przestrzega serii zasad, które sam sobie ustalił... z różnym skutkiem. Pewnego dnia społecznością Clayton wstrząsa seria tajemniczych morderstw, co od razu przykuwa uwagę John'a. Jest o wiele bliżej swoich fascynacji, ze względu na dom pogrzebowy, który wraz z siostrą bliźniaczką prowadzi jego mama. Każde znalezione ciało przybliża czytelnika do rozwiązania zagadki, ale także staje się potencjalnie niebezpieczne dla młodego chłopca, którego siła woli będzie postawiona w stan gotowości. Co dzieje się w dotychczas spokojnym miasteczku? Czy na prawdę grasuje w nim prawdziwy zabójca?


Sceptycznie podchodzę do tego typu książek. Nigdy specjalnie nie interesowały mnie kryminały, jednak zarówno ta część, jak i druga niesie za sobą pierwiastek s-fi, który uwielbiam. Walka dobra ze złem lub bardziej uściślając mniejszego zła ze złem jest bardzo ciekawie uchwycona. Dobry thriller/kryminał z dreszczykiem na wieczorne dni.


Tytuł: Pan Potwór
Autor: Dan Wells
Rok wyd.: 2012 (Znak Emotikon)
Gatunek: Thriller
Ilość stron: 256

Druga część trylogii, dzieje się po około roku od wstrząsających wydarzeń, mających duży wpływ na głównego bohatera w "Nie jestem seryjnym mordercą". John ma już szesnaście lat i próbuje żyć jak normalny, przeciętny chłopiec. Wychodzi ze swojej skorupy i zaczyna  otwierać się na nowe znajomości, choćby miały dotyczyć tylko jednej osoby w postaci Brooke, dziewczyny z sąsiedztwa. Jednakże i w tej części nie będzie mu dane nacieszyć się urokami nudnego, szarego życia. Zostanie wplątany w kolejną intrygę i zagoniony w przysłowiowy kozi róg, a do głosu dojdzie jego ciemna strona - Pan Potwór. W "Panu Potworze" poznamy bliżej siostrę John'a oraz jego rodzinne relacje. Może ten aspekt bardziej przybliży nam psychologiczny aspekt osobowości Cleaver'a.

Twierdzę, że druga część jest trochę ciekawsza niż pierwsza, może dlatego, że wnikamy w socjopatyczny umysł szesnastolatka. Sposób pisania autora jest tak bardzo przystępny, że to typowa lektura dla rówieśników postaci stworzonej przez Dan'a Wells'a, myślę z resztą, że bardzo udanej.


Czytaliście? Jak wrażenia? I czy tak jak ja, czekacie na następną część?

Melissa De La Cruz jest autorką wielu bestsellerów książek dla młodzieży. Cykl "Błękitnokrwiści" cieszy się dużym uznaniem wśród nastolatków w Polsce. Melissa napisała kilka książek dla dorosłych, np. "Angels on Sunset Boulevard". Pracowała jako redaktor mody i urody. Publikowała min. w Glamour, Cosmopolitan, New York Times, Harper Bazaar. Czterdziestolatka mieszka wraz z mężem i córką w Hollywood.


North Hempton, miejscowość widmo dla niemal całej ludności. Miasteczko leżące gdzieś na skraju Atlantyku, zamieszkałe przez trzy niezwykłe kobiety-matkę i dwie siostry. Wszystkie posiadają magiczne moce. Freya pracuje w barze North Inn i potrafi tworzyć miłosne napoje, poprzez które ludzie pozbywają się wszelkich zahamowań i wydają się atrakcyjniejsi dla otoczenia. Ingrid przyjmuje klientki w miejscu zatrudnienia-bibliotece. Pomaga min. w zajściu, w ciążę okolicznym mieszkankom. Joanna może nawet umarłego wyciągnąć ze szponów śmierci. Na co dzień nie mogą jednak używać swoich nadprzyrodzonych sił. Wiąże je umowa z Białą Radą, której bezwzględnie muszą przestrzegać, w innym wypadku grozi im surowa kara. Jak to kobiety, powoli przestają zwracać uwagę na zakazy. Żeby nie było tak sielsko i kolorowo, w mieście od kilku dni dzieją się dziwne rzeczy.  Joanna, matka dziewczyn zauważa niepokojące znaki, które zapoczątkują lawinę niecodziennych zdarzeń. Także Ingrid, starsza z sióstr jest przestraszona ogromem problemów jakie piętrzą się z dnia na dzień. Freya natomiast zmaga się z dylematem. Jest rozdarta uczuciowo między dwoma mężczyznami, którzy bezpośrednio mogą wiązać się z omenami w North Hempton.

Książka trzyma w napięciu do samego końca. Jej historia jest ciekawie przedstawiona. Opisy miejsc nie są przeciągnięte i nudnawe, wręcz napisałabym, że wysublimowane i subtelne. Przedstawienie postaci nie budzi żadnych zastrzeżeń. Każda z osobna ma swój, nieporównywalny charakter. Doszukałam się zaledwie kilku literówek, co jest dużym plusem. Na ogromnego plusa zasługuje okładka. Cały czas miałam wrażenie, że znajduje się na niej jedna z bohaterek. Minusem jest okropnie przetłumaczony tytuł, wręcz wymyślony na nowo.
Wydaje mi się, że książka pisana jest pod kontynuację. Mieliście takie wrażenie?

Melissa De La Cruz daje nam namiastkę jej własnego Salem, jeśli chcesz się zagłębić w ten świat, sięgnij po "Zapach spalonych kwiatów".

Moja ocena 8/10

Link do fragmentu książki: http://www.znak.com.pl/wirtualnaksiazka,id,3069

Rok wyd: 2011


22 września + 16 dni od premiery Robokalipsy
Poniższy zapis pochodzi z jednego, z pokoi ukrytych gdzieś w północno-wschodniej części Polski
Jest północ, w rogu pokoju znajduje się łóżko. Leży na nim dziewczyna opatulona kocem. Trzyma coś w dłoniach. Z danych wynika, że jest to najnowsza książka Daniela H.Wilsona, "Robokalipsa". Przez kilka godzin widzę ten sam obraz - kobieta nie odrywa wzroku od zapisanych stron, słychać tylko szelest kolejnych kartek. Już wiem, że po przeczytaniu jej "miernik satysfakcji" wzrośnie do maximum.

Ludzkość nie spodziewała się, że zwykłe maszyny mające za zadanie pomagać i ułatwiać nam życie na co dzień sprzymierzą się przeciwko rasie ludzkiej. Jesteśmy na drodze do unicestwienia naszego gatunku. Za sprawą wyższej inteligencji, niejakiego Archosa - samozwańczego Boga, Boga komputerów świata.
Wszystko zaczęło się za sprawą naukowca Nicholasa Wassermana. Uczony pragnął poszerzyć horyzonty ku nowej, lepszej, zaawansowanej technologii. Niestety kolejne próby kończyły się niepowodzeniem, do czasu.... Na naszą zgubę maszyna wkrótce ożyła. Nie spodobało jej się to, iż wielokrotnie była uśmiercana. Według jej filozofii nie zasługujemy na to, by zasiedlać Ziemię. Zważając na nasze dobro, ma zamiar zniszczyć całą cywilizację.
Po kilku miesiącach od godziny zero (przebudzenia) przystępujemy do Nowej Wojny. Wielu ludzi decyduje się na odważny krok, walkę... Ruch oporu rośnie w siłę. Wśród walczących znajdzie się kilkoro bohaterów poświęcających życie w imię przetrwania ludzkości. Nie będzie to proste, Archos zasila swe szeregi mnóstwem zmodyfikowanych "potworów", opiewających na liczbę, o której nam się nie śniło.

Przez kilka nocy dziewczyna wracała do lektury. Jedynym pytaniem jakie sobie zadawała było: Czy w dobie rozwijającej się technologii Robokalipsa mogłaby mieć miejsce?

Polecana przez Stephena Kinga i wkrótce wyreżyserowana przez Stephena Spielberga apokaliptyczna wizja świata Daniela H.Wilsona.
Nie spodziewałam się, że thriller bazujący na fantastyce zachwyci mnie w takim stopniu. "Robokalipsa" stała się jedną z moich ulubionych pozycji na półce.
Podzielona na pięć części, niesie za sobą potężny ładunek wydarzeń, w których akcja toczy się nieprzerwanie, rozdział po rozdziale. Jako osoba nieprzepadająca za monotonnością fabuły, tutaj czytając, czułam się jakbym spijała samą śmietankę. Moja wyobraźnia pracowała na najwyższych obrotach. Bardzo przypadł mi do gustu schemat powieści w formie wspomnień rodem z dziennika pokładowego.  Spodobało mi się także to, że każdy bohater miał swoje "pięć minut".

A teraz się zastanówmy.. Czy taki rodzaj wydarzeń może za kilkanaście lat stać się naszą rzeczywistością?.

Czekam na film i na porównanie wyobrażenia na temat "Robokalipsy"


A tu możecie przeczytać fragment książki: Robokalipsa

Autor: Charlaine Harris

Sądzę, że autorki książek serii kryminałów o Lily Bard nie muszę przedstawiać. Przejdźmy od razu do sedna recenzji.
"Czyste intencje", są trzecią częścią przygód ciężko doświadczonej przez życie sprzątaczki z Shakespeare. Lily wraca do swojego rodzinnego miasta Barkley, gdzie ma odbyć się ślub jej siostry, Vareny. Chociaż wolałaby zostać w domu z Jackiem, zmusza się do wyjazdu. Przygotowania do wystawnego przyjęcia idą pełną parą, gdy nagle siostry odkrywają ciała miejscowego doktora i pielęgniarki. Zaślubiny stoją pod znakiem zapytania.W miarę dalszego rozwoju sytuacji, pojawiają się nowe ofiary. W tym samym czasie Jack prowadzi śledztwo w sprawie porwania dziecka, dziwnym zbiegiem okoliczności także w Barkley. Czy obie sprawy mają ze sobą coś wspólnego? Czy doprowadzenie panny młodej do ołtarza dojdzie do skutku? Zachęcam do lektury.

Jak na tę serię, ta książka była ciekawa. Pierwsza część nie przypadła mi do gustu nawet w połowie. Tutaj choć wolno czytałam, ciekawiło mnie co się stanie dalej. Nic mnie nie denerwowało, nic mnie nie drażniło, akcja toczyła się dobrym tempem. Ogólnie rzecz ujmując dobra dla ludzi lubiących kryminały i thrillery, na jesienne wieczory. Ja, jak wiecie nie przepadam za tego typu książkami, ale czasami przyda się odpoczynek od moich ulubionych "paranormali".

PS:Tytuł bardzo pasuje do zawartości książki.