Tytuł: Mitch Albom
Autor: Pięć osób, które spotykamy w niebie
Rok wyd.: 2004 (Świat Książki)
Gatunek: Obyczajowy, Dramat, Fasntasy
Ilość stron: 198
Który człowiek nie zastanawiał się jak wygląda nasze życie po śmierci. Czy widzimy tunel, a na jego końcu światło?
Czy też jest coś więcej, coś co musimy zrozumieć, a czego nie rozumieliśmy za życia?
Po raz pierwszy spotkałam się z tym tytułem na kanale pewnej stacji, w momencie gdy lektor wypowiadał te sześć magicznych słów. "To będzie coś, co na pewno mnie zaciekawi"- pomyślałam i rzeczywiście wciągnęło mnie od pierwszych chwil. Niestety nie dane mi było obejrzeć filmu do końca - umówione spotkanie itp. Zapisałam tytuł w telefonie. Po bardzo długim czasie, robiąc porządki w owym aparacie odkryłam go na nowo, postanowiłam się dowiedzieć czegoś więcej na jego temat i tak trafiłam na formę pisemną powieści.
Głównym bohaterem jest Eddie - weteran wojenny, zajmujący się nadzorem technicznym w małym, wesołym miasteczku zwanym Rubyland. Jego praca polega na konserwowaniu urządzeń oraz pilnowaniu aby nawet najmniejsza śrubka była zawsze dokręcona. Jest specem w swej dziedzinie. Rubyland towarzyszy mu przez prawie całe życie, począwszy od lat dziecięcych.
Powieść zaczyna się od końca, od dnia śmierci Eddiego w wieku 83 lat. Śmierć jednak nie jest końcem, ale zapowiedzią początku czegoś nowego.
Zawieszony w czasoprzestrzeni ( bo też tak to można nazwać ) czuje się jak nowo narodzony. Mija każdy ból, który towarzyszył mu na ziemi.
W swojej przygodzie w zaświatach spotyka po kolei pięć osób, każda z nich ma własne niebo i jest związana w pośredni lub bezpośredni sposób z historią głównego bohatera. Przeżywa swój żywot na nowo od początku do końca wraz z towarzyszącymi mu uczuciami : tęsknotą, utratą, złością, odrzuceniem...
" Byłeś dzieckiem , kiedy się poznaliśmy, to dlatego. Zaczynasz od tych samych uczuć, jakie wtedy miałeś"
Tam gdzie się znajduje, czas nie istnieje. Eddie nie wiedział po co żyje, wydawało mu się to bez sensu. Zacznie się to zmieniać, powoli przejrzy na oczy i pojmie sens swojego jestestwa.
" Po to jest niebo. Żeby rozumieć sens życia na ziemi."
W książce, w moim mniemaniu znajduje się wiele prawd. Jest dla mnie kolejnym przykładem na to, że nic nie dzieje się bez przyczyny. Z osobna jesteśmy połączeni ze sobą niewidzialną nicią, nasze historie w momencie poznania drugiej osoby stają się też ich historiami.
Jest to nadzwyczajna wędrówka pełna wzruszających momentów. Nikt nie wie jak będzie wyglądało ostatnie tchnienie, ale chciałabym zrozumieć po nim mój własny sens bytu.
Mitch Albom stanie się teraz jednym z mych ulubionych pisarzy. Rzadko zdarza się aby książka wywoływała u mnie łzy, po tym stwierdzam, że musiała być bardzo dobra.
Moja ocena to 10/10
Cytaty:
" W życiu każdego człowieka przychodzi jeden moment prawdziwej miłości."
" Żadna historia nie jest oderwana od innych. Czasami historie splatają się ze sobą, a czasem pokrywają się wzajemnie, tak jak rzeka pokrywa kamienie."
" Na marne jedynie idzie ten czas, kiedy myślimy że jesteśmy sami."
" Najgorsza jest wszechogarniająca ciemność, jaka zostaje w nim po tym śnie, szara błona zasnuwająca cały dzień. Nawet szczęśliwe momenty są w niej zamknięte, jak dziury wyryte w grubej płycie lodu."
" Utracona miłość nie przestaje być miłością, Eddie. Przybiera inną formę, to wszystko. Nie widzisz uśmiechu drugiej osoby, nie podajesz jej jedzenia, nie dotykasz jej włosów ani nie wirujesz z nią na parkiecie. Ale kiedy jedne zmysły słabną, inne się wyostrzają. Karmisz ją. Utrzymujesz ją. Tańczysz z nią."
"...prawdą, że wszyscy jesteśmy powiązani z innymi ludźmi, a ci inni ludzie powiązani są z jeszcze innymi, i że świat pełen jest ludzkich historii, ale wszystkie te historie stanowią jedno."
- 13:36
- 8 Comments
