Rok wyd.: 2010 (Świat Książki)
Gatunek: LGBT 
Ilość stron:190

I znów zaczęło się od filmu jak w przypadku "Pięć osób, które spotykamy w niebie".

Mam chyba szczęście do oglądania adaptacji przed książkową wersją.

Debiut Toma Forda w formie filmu "Samotny mężczyzna" to strzał w dziesiątkę.

W tytułową rolę wcielił się Colin Firth znany z roli Johannesa Vermeer w "Dziewczyna z perłą",

lub z głośnego teraz filmu "Jak zostać królem", gdzie wcielił się w rolę Króla Jerzego VI.

Ciekawą postacią w adaptacji jest Kenny, czyli Nicholas Hoult znany bliżej większości z nas jako Tony z serialu "Skins".

W tym przypadku nie obyło się bez potoku łez oraz opakowania chusteczek higienicznych.

Tak, tak znowu płakałam, w końcu jestem totalnym wrażliwcem, zwłaszcza że tematyka filmu jest mi bardzo bliska.

Do samego obejrzenia namawiał mnie przyjaciel i za to mu dziękuję, naprawdę warto.

Książkę postanowiłam przeczytać zaraz po seansie, w końcu nie mogłoby być inaczej.

Pomimo, tego że różniła się od filmu dość znaczącymi szczegółami jestem zachwycona.

Christopher Isherwood znany również z "Pożegnanie z Berlinem" ( teksty z "Pożegnania.." stały się inspiracją do nakręcenia "Kabaretu", którego reżyserem był Bob Fosse. ) daje nam piękną powieść o utracie miłości i związanej z tym samotności, o tym jak ważne są nawet najmniejsze szczegóły w naszym życiu, o tym że powinniśmy doceniać każdą chwilę spędzoną u boku ukochanej osoby, kim by ona nie była.

Akcja całej opowieści toczy się w ciągu jednego dnia.

George próbuje uporać się z wiadomością śmierci swojego ukochanego, co raczej mu się nie udaje, próbuje żyć normalnie osadzony w świecie stereotypowych rodzin.

Ma przyjaciółkę Charley, która była w nim kiedyś zakochana ( tak przypuszczam ), a która jest pocieszycielką w chwilach zwątpienia, choć czasami ma jej już dosyć.

Jest wykładowcą na uniwersytecie. Podczas prowadzenia zajęć ma wrażenie, że nikt go nie słucha.

Pewnego razu po owych zajęciach podchodzi do niego jeden ze słuchaczy o imieniu Kenneth i w tym momencie zaczyna robić się o wiele bardziej ciekawie..

Nie będę zdradzać dalszej części, możecie przekonać się sami o tym co zaszło między tymi dwojga później, czytając powieść.

Na ciekawą uwagę zasługuje fakt pisania książki w trzeciej osobie.

Wygląda na to, jakoby sam główny bohater opowiadał swą historię z "góry" zupełnie abstrahując od własnej osoby.

"Samotny mężczyzna" oczarował mnie w pełni, dostarczył wielu emocji i przeżyć wewnętrznych.